Colombo Time
“ေျပာမထြက္သည့္ ျပႆနာ”
ညီေမာင္ေရ....
ညီေမာင္ႏွင့္တကြ
ေက်ာင္းတိုက္ရွိ သံဃာေတာ္မ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ ဆိုင္ရာ တာဝန္မ်ားကို ထမ္းရြက္နိုင္ၾကပါေစေၾကာင္း
ဆုမြန္ေတာင္းလ်က္ စာေရးလိုက္ပါတယ္။ ေနာင္ေတာ္ တို႔လည္း က်န္းမာစြာျဖင့္ ပညာသင္ၾကားလ်က္ရွိၾကပါတယ္။
သီရိလကၤာကို ေရာက္ၿပီးကတည္းက စာမေရးျဖစ္တာကိုေတာ့ ခြင့္လႊတ္ပါလို႔ ဦးစြာေတာင္းပန္ရပါတယ္။ Email ကေန ပို႔လိုက္တဲ့ ညီေမာင့္ရဲ႕စာကို ေနာင္ေတာ္ႀကိမ္ေရမ်ားစြာ
ဖတ္ၿပီးပါၿပီ။
ညီေမာင္ေရ……
“သီရိလကၤာကို ပညာလာသင္ခ်င္တယ္၊ ဒါေပမယ့္----“ ဆိုၿပီး အဆံုးသတ္ထားတဲ့ ညီေမာင္ရဲ႕စာဟာ ဘာကိုဆိုလိုမွန္း ေနာင္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္။
အက်ိဳးတရားတစ္ခု ျဖစ္လာဖို႔အတြက္ အေၾကာင္းတရားေတြ အမ်ားႀကီးေပါင္းဆံုၾကရတယ္ဆိုတာ
တကယ္မွန္ပါတယ္။ သီရိလကၤာမွာ B.A.တန္း တက္မယ္ဆိုရင္ အနည္းဆံုး ပထမႀကီးတန္းေအာင္ရမယ္၊ M.A တန္းတက္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဓမၼာစရိယဘြဲ႔ တစ္ခုခု၊ ဒါမွမဟုတ္(ပါဠိစာေပပါတဲ့) B.A ဘြဲ႔တစ္ခုခုရရွိၿပီးျဖစ္ဖို႔နဲ႔
အဂၤလိပ္စာ အဆင့္အတန္းလည္း အေတာ္အတန္ရွိဖို႔လိုအပ္တယ္ဆိုတာေတာ့
ညီေမာင္ သိၿပီးသားျဖစ္မွာပါ။ သီရိလကၤာကို
ေက်ာင္းလာတက္ခ်င္တဲ့ ညီေမာင္မွာ လိုအပ္တဲ့အရည္အခ်င္းေတြရွိၿပီးသားဆိုတာကို
ေနာင္ေတာ္သိပါတယ္။
ညီေမာင္ေရ…
ညီေမာင္သိတဲ့အတိုင္းပဲ “ဒါေပမယ့္--“ ဆိုတဲ့ျပႆနာဟာ အေတာ္က်ယ္ဝန္းလွ ပါတယ္။ နိုင္ငံရပ္ျခားကို ထြက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ နဝကမၼလိုလာၿပီေလ။ အဲ--“ဒါေပမယ့္”လို႔ပဲ သံုးၾက ပါစို႔ရဲ႕။ ပထမဆံုး နိုင္ငံကူးလက္မွတ္စလုပ္ရေတာ့မယ္။
ၿပီးရင္ ညီေမာင္ရထားတဲ့ ဘြဲ႔လက္မွတ္ နဲ႔ အမွတ္စာရင္းေတြကို အမိန္႔ေတာ္ရ ေရွ႕ေနတစ္ေယာက္ဆီမွာ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ သြားလုပ္ရမယ္။ အဲဒီကစၿပီး “ဒါေပမယ့္” က စကားစေျပာလာၿပီ။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ဖိုး၊ ေက်ာင္းစရိတ္၊ စားေသာက္ ေနထိုင္စရိတ္၊၊ စာအုပ္စာတန္းဖိုး၊ ေနာက္ မရွိရင္မျဖစ္သေလာက္လိုအပ္တဲ့
ကြန္ျပဴတာ အေဟာင္း ကေလးတစ္လံုးဖိုး ----၊ ဒါေတြအားလံုးဟာ “ဒါေပမယ့္”ေတြခ်ည္းပဲေပါ့။
ညီေမာင္ေရ…
ညီေမာင္ သိတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ရဟန္းေတြဆိုတာ ဘာစီးပြါးေရးေတြလုပ္လို႔
ဘယ္ကေနဝင္ေငြ ရနိုင္မွာလဲ။ ေနာက္ၿပီး ဝိနည္းေတာ္ႀကီးမွာလည္း
ရဟန္းေတြ ေငြမကိုင္ရဘူးဆိုတာ အတိအက် သတ္မွတ္ ထားေတာ့ “ဒါေပမယ့္”ျပႆနာႀကီးက အခက္တကာ့ထြဋ္ေခါင္ အျဖစ္ကို ေရာက္လာရေတာ့တာေပါ့။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ပဲထင္တယ္
ညီေမာင္ေရ၊ တစ္ေလာက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက
ေရာက္လာတဲ့ Forward Mail ထဲမွာ “အိႏၵိယ သီရိလကၤာ တို႔မွာ ေဒါက္တာဘြဲ႕သြားယူတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြ ေထရ၀ါဒနဲ႔ ညီပါသလား။
ဓမၼပဒမွာ ဘုရားသြားဖူးတဲ့ ရဟန္း၂ပါး။ တစ္ပါးက ေရစစ္မပါေတာ့ အာပတ္သင့္မွာ စိုးလို့ ေရမေသာက္ပဲ ပ်ံေတာ္မူ။ တစ္ပါးကေတာ့ သကၤန္းေလးနဲ႔ စစ္ေသာက္ၿပီး ဘုရားဆီသြား ...
ဘုရားက လာတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ကို အျပင္းအထန္ ျပစ္တင္႐ႈံ႕ခ်တာကိုၾကည့္ရင္
အာပတ္ေတြနဲ့ မကင္းတဲ့ ေဒါက္တာဘြဲ႕ကို ဘုရားခ်ီးမြမ္းပါ့မလား။
အကယ္၍ အာပတ္မသင့္ခဲ့ဘဲ ေဒါက္တာဘြဲ႕ ယူနိုင္ခဲ့တဲ့ ေထရ၀ါဒ စစ္စစ္ ရဟန္းေတာ္မ်ားရွိရင္ ညႊန္းေပးၾကပါ။ (အနည္းဆံုးေတာ့ ဗီဇာကိစၥ၊ ခရီးသြားရင္ ကားခ ရထားခေပးတဲ့ ပိုက္ဆံကိစၥ၊ အိမ္ငွားၿပီးေနရတဲ့ကိစၥ
တစ္ခုခုေတာ့ ၿငိမွာပဲ။) တစ္သက္လံုး ေနာက္လိုက္ျပီး ၀တ္ၾကီး၀တ္ငယ္ျပဳစုခ်င္ပါတယ္။”
ဆိုၿပီး ေရးထားတာကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။
